Platform GRAS CBK presenteren

STAAT IN GRONINGEN

Kunst en architectuur in Stad

vergroot

KAPKAR/CDH-2P2 “Praathuis”

  • Door: Natalja Oosterbaan
  • In: Straatmagazine De Riepe
  • Plaats en datum van uitgave: Groningen, december 2014

Wie over het fietspad langs het Noord-Willemskanaal fietst, zal op een gegeven moment een rare constructie gewaarworden… Of wacht…Wellicht is het ditmaal beter om anders te beginnen. Want is het deze keer niet eerder omgekeerd? Wordt de argeloze fietser nu niet zelf vanuit de verte bespied?

Uittorenend boven de dijk, speuren grote nieuwsgierige ogen de omgeving af. Reikhalzend lijkt een modderkleurige multiclope, de meerogige, zich los te willen maken uit het weiland waarin het is weggezakt. Hoe vergaat het die eenzame wandelaar die hier nietsvermoedend op het Pieterpad loopt?

Wie de moed heeft het monster te trotseren, zal echter beloond worden met de aanblik van een bijzonder kunstwerk. Ondanks de eerste indruk, blijkt het van dichtbij juist een uitnodigende uitstraling te hebben. We zien Het Praathuis van kunstenaar Frank Havermans. Officieel heet het werk weliswaar KAPKAR / CDH-2P2, maar de volksmond komt met diens naamsverandering beter in de buurt van het idee achter dit project. Havermans liet zich namelijk op deze plek inspireren door de mensen die er passeren. Het viel hem op dat iedereen langs elkaar heen beweegt, zonder enig onderling contact. Hij zag fietsers, wandelaars, schippers, maar ook de bewoners van de wijk Corpus den Hoorn die enkel oog hadden voor zichzelf. Met de komst van de moderne communicatiemiddelen leek de behoefte om toevallig met een onbekende een praatje te maken te zijn verdwenen. Toch ziet Havermans deze vorm van nieuwtjes uitwisselen als een oerbehoefte van de mens. Daarom creëerde hij een plek om die toevallige ontmoetingen weer mogelijk te maken. Hij herstelde de traditie van de praathuizen (of Proatershoesen) die in de loop van de tijd langzaam ophielden te bestaan.

Wie het kunstwerk van dichtbij bekijkt, ziet dat het daarin voldoet. Onderaan het kunstwerk ligt een betonnen basis, waaromheen rechthoekige banken zijn aangebracht. Het huis zelf bestaat uit een verticale betonnen kolom die een hellend vlak bevat, en naar een stalen en roestig ogende uitkijkpost leidt. De constructie kijkt uit over het Noord-Willemskanaal. In het beton heeft de kunstenaar boomschors aangebracht. Met de tijd is dit organische materiaal stilletjes aan beginnen te vergaan, maar als een fossiel heeft de schors haar sporen achtergelaten in het beton, ook daar waar het niet meer letterlijk op boomschors lijkt. Met de tijd zal het beton steeds een andere uitstraling krijgen hierdoor. De vorm van het huis werpt associaties op met maritieme elementen, zoals de brug en de uitkijkpost van een schip.

Wie traditiegetrouw wil blijven, kan de banken waar mensen die nieuwsgierig zijn geraakt door dit kunstwerk achter de dijk geregeld op neerzijgen, de leugenbankjes noemen. Het is hier dan ook aangenaam roddelen en toeven. Wie van hogerop van het mooie uitzicht geniet, waant zich even op de brug van een schip op de grote vaart. Stiekem mag je je hier kapitein voelen en teruggroeten naar de voorbijvarende schippers in hun stuurhut.

Rest enkel nog de vraag: Wie wordt toch door wie bekeken? Staar je nu vanaf het balkon naar de menigte of is die menigte er juist om jou te zien?

Ach, bekijk het zelf maar!

Lees meer

logo logo logo

Platform GRAS en het CBK Groningen bieden u deze website aan. Met dank aan de Gemeente Groningen.
Colofon | Proclaimer