Platform GRAS CBK presenteren

STAAT IN GRONINGEN

Kunst en architectuur in Stad

vergroot

Second Thought

  • Door: Natalja Oosterbaan
  • In: Straatmagazine De Riepe
  • Plaats en datum van uitgave: Groningen, september 2009

Wie de ondergrondse fietsenstalling voor het Centraal Station in Groningen binnenfietst, wordt even teruggevoerd naar zijn kindertijd. De stalling lijkt met zijn vele doorkijkjes in het plafond en diffuse licht van boven op de grote schoenendoos, waar je vroeger lichtgaatjes in prikte en die je van binnen met crêpepapier en watten beplakte. Je eigen fantasiewereld in een kijkdoos. De fietsenstalling onder het stationsplein is echter een kijkdoos met een dubbele bodem, of beter gezegd: een dubbel plafond. De bezoeker kan namelijk een nieuw, opmerkelijk kunstwerk zien hangen. Boven de grijsrode fietsrotonde bevindt zich een omgekeerde, halve glazen bol die als een hele grote druppel water aan het plafond lijkt te plakken. Met zijn dikke, zwarte basis en ovale ronding is direct duidelijk dat hier verwezen wordt naar de kitscherige ‘sneeuwhuisjes’ uit souvenirwinkels. Miniatuurlandschapjes gevangen in hun eigen dampkring van plastic en gevuld met een lobbige, heldere vloeistof. Wanneer een kinderhand ze schudt, begint het spontaan te sneeuwen. Macht over de seizoenen en de wereld in een notendop; je kunt er gemakkelijk bij wegdromen.

Het opgesloten souvenir in de bol van de fietsenstalling is echter bijzonder gekozen. Het betreft namelijk het Stationsgebouw zelf. Die bezienswaardigheid zagen we net nog groter en in het echt bovendien. Wordt hier soms de spot gedreven met ons geheugen of wil de kunstenaar iets anders vertellen? Wie goed kijkt, ziet dat niet alleen de contouren van het gebouw uitgelicht zijn, maar ook vele details, die samen een driedimensionaal geheel vormen. Het is net of iemand het gebouw met een groot mes in schijfjes heeft verdeeld. De essentie is bovendien teruggebracht in een zwart, grillig vlak. Onmiskenbaar de gespiegelde afbeelding van het origineel van Gosschalk bovengronds. Het licht afwisselend op middels een raster van neonbuisjes, gevolgd door een zeer bescheiden sterrenregen van lichtvlekjes. Hierna zinkt het weer weg in zijn spookachtige, rudimentaire vorm. Tot de neonverlichting het ‘stationnetje’ opnieuw uitlicht en de kleine wereld onder de stolp weer voor even tot leven wordt gewekt.

Het werk `Second Thought` is hiermee een moderne vertaling van het sprookjesachtige sneeuwhuisje. Door het als referentie te gebruiken speelt kunstenares Giny Vos met elementen als transformatie, zichtbaarheid en onzichtbaarheid. Degene die het huisje tot zijn beschikking heeft, bezit bovendien het zelfbeschikkingsrecht over de doorgaans onbeïnvloedbare seizoenen en de uiterlijke vorm van zaken. Vos heeft op deze zaken ingespeeld met ´Second Thought´. Het werk lijkt te verwijzen naar de recente veranderingen aan het oude stationsgebouw. Door de nieuwe fietsenstalling, die weliswaar onder de grond is gebouwd maar waarvan het dak als een glooiende betonnen heuvel voor het stationsgebouw oprijst, wordt het laat negentiende-eeuwse gebouw van Isaac Gosschalk (1838-1907) deels aan het zicht onttrokken. Door de glooiende vorm van het ´Stadsbalkon´ verandert het beeld in het voorbijgaan voortdurend. Vos heeft dit vertaald naar een afwisselend zichtbaar zijn van het oude station en verzinking in een donkere schaduw. Zoals de beschouwer zelf kan bepalen of hij het sneeuwhuisje zal schudden of niet teneinde het beeld te veranderen, zo kan hij ook zelf bepalen vanuit welk standpunt hij het stationsgebouw wil bekijken.

De titel ´Second Thought´ verwijst naar een denkproces, waarbij twijfel ontstaat of tot een nieuwe conclusie wordt gekomen na verder overdenking. Mogelijk heeft Vos voor deze titel gekozen om er de schaduwzijde van de plaatsing van het ´Stadsbalkon´ mee te onderstrepen. De tweedeling die de term impliceert wordt ook verbeeld middels het steeds veranderende beeld van het stationsgebouw in de glazen bol. De titel kan ook als een verzoek aan de beschouwer worden opgevat, om niet te snel te oordelen over het nieuwe uiterlijk van het station en het van meerdere perspectieven te bekijken. Of je het Stadsbalkon nou mooi of lelijk vindt, het werpt in ieder geval weer een heel nieuw licht op het oude stationsgebouw en creëert er een spanning rondom die de moeite van het ervaren waard is. Op dit proces speelt ´Second Thought´ in.

Een toevallig passerende Franse dakloze formuleerde het als volgt: ‘In de alledaagsheid van het hectische woon-werkverkeer bevindt zich daar plotseling die droomwereld. Je kunt je nu nog bedenken. Het besef dat je je onder de grond bevindt en dat je kijkt naar een prachtig gekleurde herinnering uit de echte wereld, ontneemt je spontaan de angst voor de dood’.

Lees meer

logo logo logo

Platform GRAS en het CBK Groningen bieden u deze website aan. Met dank aan de Gemeente Groningen.
Colofon | Proclaimer