Platform GRAS CBK presenteren

STAAT IN GRONINGEN

Kunst en architectuur in Stad

vergroot

De gedichten

  • Door: Albertina Soepboer en Lammert Tesinga


Hoe vaak wordt niet onder het koel geboomt’
de kloosterhof tot hemeltuin verdroomd?
Geen monnik is er meer waar nu Gods water
Wel heel erg gul over Gods akker stroomt.

[Jan van den Berg]


Kasteel Selwerd

In dit uitzicht zijn slechts dunne lijnen te bespeuren,
heeft tijd zich laten overgroeien met paarse distels.

In een vroeg jaar lieten de Heren Egbert en Ludolf
de valk op. In zijn vleugelslag mat hij de omvang
van landerijen. Tussen de meanders van Aa en Hunze
viel zijn oog tenslotte op de dolende vreemdeling.

Toen de man over de kilte van een stenen vloer rolde,
klaterde hoongelach tegen de kasteelmuren. Een hart
bloedde, maar het was de tijd niet dat Heren het hoofd
bogen. Eenzaamheid had zich in hun zwaarden geslepen.

[Albertina Soepboer]


Het klooster van Maria Virgo

De kloostermoppen zijn weer teruggekeerd in de klei.
Over het weiland scheren de lage zwaluwschaduwen.

's Ochtends daalden de kloosterlingen de wierde af
In de kasteelruïne bezongen zij de aardse armoede
terwijl de dood nog rondwaarde. Toen de regen inzette,
droeg de hemel het kleurteken van een oud verbond.

Ze zagen hoe boven het klooster de oude geest bad
van een valk op jacht hoe hij sporen in de grond
bespiedde en zich toen liet vallen. De valkenierster
van het hart stak de leren handschoen naar hem uit.

[Albertina Soepboer]


Galgenveld

Waar de dood
mij wacht,
daar ben ik werkelijk
alleen. Ik zie mijzelf,
ik loop, men duwt en schopt
en drijft mij naar de paal. Omklemt
mijn hoofd en trekt het in de strop en trekt en trekt....
totdat ik wegzink in een waas. Dit is
waarvoor ik vrees,
wat zich straks
zondermeer
voltrekt.

[Lammert Tesinga]

Lees meer

logo logo logo

Platform GRAS en het CBK Groningen bieden u deze website aan. Met dank aan de Gemeente Groningen.
Colofon | Proclaimer