Platform GRAS CBK presenteren

STAAT IN GRONINGEN

Kunst en architectuur in Stad

vergroot

Groninger Stadsmarkeringen

  • Door: Natalja Oosterbaan
  • In: Straatmagazine De Riepe
  • Plaats en datum van uitgave: Groningen

Wie heeft niet minstens één van de vreemde en intrigerende stadsmarkeringen gezien bij het verlaten of terugkeren naar de stad? Waarschijnlijk weinig van ons. En wie heeft zich niet eens afgevraagd waar ze precies voor staan?

Naar aanleiding van het 950-jarig bestaan van de stad Groningen in 1990 kwam Frank Mohr, bekleder van verschillende bestuurs- en adviseursfuncties met betrekking tot beeldende kunst in de stad, met het plan om een aantal nieuwe en moderne stadsmarkeringen te plaatsen. Deze nieuwe en alternatieve stadspoorten zouden minstens vijftig jaar moeten blijven staan. De Gemeente was enthousiast en ondersteunde het plan. De Poolse Daniël Liebeskind, die zowel beeldend kunstenaar als architect, musicus en wiskundige was, werd gevraagd om een masterplan te ontwerpen.

Uitgangspunt hiervoor was de naam Cruoninga, zoals de stad als eerste schriftelijk was vastgelegd in een giftbrief van de Duitse keizer Hendrik III, in 1040. Het masterplan zelf kreeg de naam ‘ The Books of Groningen’. Het plan werd vormgegeven als een uit twaalf zware aluminiumplaten opgebouwd boekwerk, waarvan de verbindingsbouten eerst losgeschroefd moesten worden om de inhoud ervan te kunnen lezen. Op basis van elk van de negen afzonderlijke letters van Cruoninga koos Libeskind vervolgens acht kunstenaars uit verschillende disciplines, waaronder een choreograaf, een historicus, toneelschrijver, kunstenaar, econoom, architect en een filosoof, die zich met de afzonderlijke stadsmarkeringen dienden te gaan bezighouden. Zij stonden symbool voor de diversiteit van de Groningse bevolking en voor de internationale betrekkingen tussen mensen van verschillende disciplines, in de wereld van de toekomst.

In totaal werden er 9 stadsmarkeringen gebouwd, langs de stadsrand en de uitvalswegen naar de stad en één op het Martinikerkhof. Een rondrit langs alle markeringen is zo’n zestig kilometer lang. Op 14 december 1990 werden ze, tijdens de slotmanifestatie van het 950-jarig bestaan van de stad, onthuld.

U

De derde letter van Cruoninga was voor rekening van Daniël Libeskind zelf. Zijn ontwerp is te zien wanneer je vanaf de ring bij het gevreesde Julianaplein naar het westen rijdt, via de Weg der Verenigde Naties, richting Hoogkerk en Drachten. Libeskind ontwierp net als Asada en in het verlengde van zijn driedimensionale masterplan ‘The Books of Groningen’, een opengeslagen boek.

Libeskind plaatste het op dertien schots en scheef staande poten. De kaft en bladen van het stalen boek zijn als een collage en ‘beplakt’ met allemaal beeldfragmenten uit de (kunst) geschiedenis, waaronder een fragment van een Egyptische hiërogliefen en van hedendaagse beeldende kunst. Libeskind heeft hiervoor een aantal Groningse kunstenaars gevraagd, die het geheel geschilderd (ofwel ‘geschreven’) hebben. Hiermee wilde hij symboliseren en benadrukken dat de geschiedenis van een stad door de eigen inwoners wordt geschreven.

Aanvankelijk had Libeskind het plan opgevat om een letterlijke vertaling van zijn masterplan te maken, in de vorm van een metergrote stalen boekenkast, waarin elk van de circa 175.000 inwoners van Groningen een boek mocht zetten. Het bleek praktisch gezien echter niet mogelijk om het geheel te beschermen tegen de weersinvloeden en knaagdieren.

Lees meer

logo logo logo

Platform GRAS en het CBK Groningen bieden u deze website aan. Met dank aan de Gemeente Groningen.
Colofon | Proclaimer