Platform GRAS CBK presenteren

STAAT IN GRONINGEN

Kunst en architectuur in Stad

vergroot

Groninger Stadsmarkeringen

  • Door: Natalja Oosterbaan
  • In: Straatmagazine De Riepe
  • Plaats en datum van uitgave: Groningen

Wie heeft niet minstens één van de vreemde en intrigerende stadsmarkeringen gezien bij het verlaten of terugkeren naar de stad? Waarschijnlijk weinig van ons. En wie heeft zich niet eens afgevraagd waar ze precies voor staan? Een serie in drie delen.

Naar aanleiding van het 950-jarig bestaan van de stad Groningen in 1990 kwam Frank Mohr, bekleder van verschillende bestuurs- en adviseursfuncties met betrekking tot beeldende kunst in de stad, met het plan om een aantal nieuwe en moderne stadsmarkeringen te plaatsen. Deze nieuwe en alternatieve stadspoorten zouden minstens vijftig jaar moeten blijven staan. De gemeente was enthousiast en ondersteunde het plan. De Pool Daniël Liebeskind, die zowel beeldend kunstenaar als architect, musicus en wiskundige was, werd gevraagd om een masterplan te ontwerpen.

Uitgangspunt hiervoor was de naam Cruoninga, zoals de stad als eerste schriftelijk was vastgelegd in een giftbrief van de Duitse keizer Hendrik III, in 1040. Het masterplan zelf kreeg de naam ‘The Books of Groningen’ . Het plan werd vormgegeven als een uit twaalf zware aluminiumplaten opgebouwd boekwerk, waarvan de verbindingsbouten eerst losgeschroefd moesten worden om de inhoud ervan te kunnen lezen. Op basis van elk van de negen afzonderlijke letters van Cruoninga koos Libeskind vervolgens acht kunstenaars uit verschillende disciplines, waaronder een choreograaf, een historicus, toneelschrijver, kunstenaar, econoom, architect en een filosoof, die zich met de afzonderlijke stadsmarkeringen dienden te gaan bezighouden. Zij stonden symbool voor de diversiteit van de Groningse bevolking en voor de internationale betrekkingen tussen mensen van verschillende disciplines, in de wereld van de toekomst.

In totaal werden er 9 stadsmarkeringen gebouwd, langs de stadsrand en de uitvalswegen naar de stad en één op het Martinikerkhof. Een rondrit langs alle markeringen is zo’n zestig kilometer lang. Op 14 december 1990 werden ze onthuld, tijdens de slotmanifestatie van het 950-jarig bestaan van de stad.

R

De tweede letter van Cruoninga werd toegekend aan de Japanse economist Akira Asada. Het ontwerp is te zien aan de Van Swietenlaan in het zuiden van de stad, wanneer men richting de Hoornsemeer rijdt. Asada ontwierp een opengeslagen boek, waarvan de ene pagina gemaakt is van natuurlijk baksteen en de andere van glas en staal. Op de bakstenen pagina was de tekst ‘onvoltooid toekomstige tijd’ aangebracht, terwijl op de glazen pagina via een satelliet een continue stroom aan nieuwsfeiten geprojecteerd diende te worden. Zodoende wilde Asada benadrukken dat de stadsgrens geen echte grens van betekenis meer is in ons mondiale en grenzeloze digitale communicatietijdperk. Jammer genoeg waren er problemen met de techniek, waardoor de monitoren verwijderd moesten worden.

Nu verwijst de bakstenen pagina naar het verleden en de glazen plaat naar de toekomst. Het boekwerk is op een betonnen plateau geplaatst, met een sloot ertussen in. Een ijzeren derde, afgebroken en liggende bladzijde overbrugt deze sloot. Hiermee wilde Asada de verbinding tussen leven en dood symboliseren. Op het betonnen plateau kan geschreven en getekend worden en in het plateau bevindt zich een put, waarin oude economische literatuur is verstopt: dit is niet alleen een verwijzing naar het beroep van Asada, maar ook een symbool voor het (onzichtbare) zwaartekrachtscentrum. Mogelijk bedoelde Asada ermee dat de wereld uiteindelijk draait om economie en geld.

Lees meer

logo logo logo

Platform GRAS en het CBK Groningen bieden u deze website aan. Met dank aan de Gemeente Groningen.
Colofon | Proclaimer