Platform GRAS CBK presenteren

STAAT IN GRONINGEN

Kunst en architectuur in Stad

vergroot

Groninger Stadsmarkeringen

  • Door: Natalja Oosterbaan
  • In: Straatmagazine De Riepe
  • Plaats en datum van uitgave: Groningen, juni 2006

Wie heeft niet minstens één van de vreemde en intrigerende stadsmarkeringen gezien bij het verlaten of terugkeren naar de stad? Waarschijnlijk weinig van ons. En wie heeft zich niet eens afgevraagd waar ze precies voor staan? Een serie in drie delen.

Naar aanleiding van het 950-jarig bestaan van de stad Groningen in 1990 kwam Frank Mohr, bekleder van verschillende bestuurs- en adviseursfuncties met betrekking tot beeldende kunst in de stad, met het plan om een aantal nieuwe en moderne stadsmarkeringen te plaatsen. Deze nieuwe en alternatieve stadspoorten zouden minstens vijftig jaar moeten blijven staan. De gemeente was enthousiast en ondersteunde het plan. De Pool Daniël Liebeskind, die zowel beeldend kunstenaar als architect, musicus en wiskundige was, werd gevraagd om een masterplan te ontwerpen.

Uitgangspunt hiervoor was de naam Cruoninga, zoals de stad als eerste schriftelijk was vastgelegd in een giftbrief van de Duitse keizer Hendrik III, in 1040. Het masterplan zelf kreeg de naam ‘The Books of Groningen’. Het plan werd vormgegeven als een uit twaalf zware aluminiumplaten opgebouwd boekwerk, waarvan de verbindingsbouten eerst losgeschroefd moesten worden om de inhoud ervan te kunnen lezen. Op basis van elk van de negen afzonderlijke letters van Cruoninga koos Libeskind vervolgens acht kunstenaars uit verschillende disciplines, waaronder een choreograaf, een historicus, toneelschrijver, kunstenaar, econoom, architect en een filosoof, die zich met de afzonderlijke stadsmarkeringen dienden te gaan bezighouden. Zij stonden symbool voor de diversiteit van de Groningse bevolking en voor de internationale betrekkingen tussen mensen van verschillende disciplines, in de wereld van de toekomst.

In totaal werden er 9 stadsmarkeringen gebouwd, langs de stadsrand en de uitvalswegen naar de stad en één op het Martinikerkhof. Een rondrit langs alle markeringen is zo’n zestig kilometer lang. Op 14 december 1990 werden ze onthuld, tijdens de slotmanifestatie van het 950-jarig bestaan van de stad.

C

De eerste letter van Cruoninga kwam voor rekening van de Zwitserse kunst- en architectuurhistoricus Kurt W. Foster. Libeskind gaf aan de locatie voor zijn markering, gelegen aan de snelweg A28 die vanuit het zuiden naar de stad leidt, de naam Clio. Zij was, heel toepasselijk, de muze van de geschiedenis. Foster plaatste er op een klein eilandje in het water een elektriciteitsmast met zeven metalen vlammen. Zij symboliseren de dagen van de week en vanaf maandag brandt er elke avond één vlam extra.

Bovendien licht elke avond het getal 10.40 op, verwijzend naar de ontstaansdatum van de stad. In het oorspronkelijke plan wilde Foster ’s avonds werkelijke vlammen op gas laten branden en daarmee direct verwijzen naar de gaswinning, waar Groningen om bekend staat. De elektriciteitsmast op zich refereert hier nu aan en het is tevens gebruikt omdat het een typerend element in het Groningse landschap is. Het eilandje waar de markering op staat verwijst naar het Groninger landschap, dat zo gedomineerd wordt door water en land.

Lees meer

logo logo logo

Platform GRAS en het CBK Groningen bieden u deze website aan. Met dank aan de Gemeente Groningen.
Colofon | Proclaimer