Platform GRAS CBK presenteren

STAAT IN GRONINGEN

Kunst en architectuur in Stad

vergroot

Een driedimensionaal 'schilderij' aan de Korreweg

  • Door: Leo van der Laan
  • In: De Agenda (1992-1993) nr. 7
  • Plaats en datum van uitgave: Groningen

Na een periode van relatieve rust aan het openbare beeldenfront kan het dit jaar gewoon niet op. Er gaat op het moment zelfs geen maand voorbij of er wordt weer ergens in de stad een nieuw kunstwerk onthuld. Groningens jongste aanwinst staat sinds ruim zes weken aan de Korreweg, in een plantsoentje tegenover de Oosterhamriklaan. Op 13 oktober is deze staalplastiek van Huib Fens met een vrachtauto overgebracht uit Tilburg en door een kraan op de stevige betonfundering getild.

Temidden van al het nieuws valt spijtig genoeg op dat, een gunstige uitzondering als de PTT daargelaten, louter de overheid opdrachtgever blijkt te zijn. Het particulier initiatief heeft hierbij mijns inziens ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid maar doet weinig aan kunstopdrachten, ondanks dat de bedrijfsgebouwen als paddestoelen uit de grond schieten. Zo hebben het Stadspark en Corpus den Hoorn-Zuid, de Springerlaan en de Van Swietenlaan een indrukwekkende metamorfose tot potente kantoor-boulevards ondergaan, zonder één kunstwerk.

Ook de plastiek aan de Korreweg is wederom te danken aan het actieve gemeentelijke opdrachtenbeleid. In november 1990 ging een open, landelijk georiënteerde inschrijvingsprocedure van start, op basis waarvan de Tilburgse kunstenaar Huib Fens (Breda, 1954) uit de bus rolde. Hoewel de opdracht vergezeld ging van een lang verhaal over de Korrewegwijk en het Molukkenplantsoen, waren de richtlijnen bondig en vrijblijvend; het verlangde beeld moest de plek simpelweg een 'accent en herkenningspunt' geven. Kunst is een vorm van onderzoek. En zoals wetenschappelijk onderzoek gedijt kunst het beste in optimale vrijheid.

Huib Fens is wat toevallig op het pad van de beeldhouwkunst beland. Na een opleiding handvaardigheid aan de Tilburgse kunstacademie wilde hij zich in 1976 inschrijven aan de schilderafdeling in 's-Hertogenbosch. Omdat daar geen plaats meer voor hem was, besloot hij 'voorlopig' maar het vak beeldhouwen te volgen. Een fascinatie voor het tweedimensionale heeft hij niettemin behouden en veel werk geeft er blijk van. Het bezit een sterk grafische kwaliteit en trekt de aandacht door messcherpe en levendige contouren. Kaarten en plattegronden vormen één van Fens' inspiratiebronnen.

Ook hier zou de plek 'model' hebben gestaan, maar het blijft toch wat vaag en ongrijpbaar hoe dan de vertaalslag in zijn werk gaat en hoe de uitkomst aan de uitgangspunten refereert. Als het beeld aan de Korreweg in formele zin iets herkenbaars van de omgeving reflecteert, dan is het niet een plattegrond of de structuur van de ruimte maar veeleer het aanwezige groen.

De kunstenaar heeft goed ingespeeld op de belangrijkste zichtlijnen. Het beeld is gecomponeerd' uit ruwweg twee vlakken die elkaar onder een hoek van 24 graden snijden. De vlakken bestaan in feite elk weer uit twee delen die op enige onderlinge afstand en licht verschoven ten opzichte van elkaar staan maar wel in elkaar passen. Kleine dwarse, verbindende elementen zorgen voor meer stabiliteit. Het beeld is zo neergezet dat het zich als het ware breed maakt voor wie het min of meer frontaal nadert vanaf de Oosterhamriklaan of voor wie het passeert over de Korreweg. Door beweging van de kijker krijgt het volume, wordt de diepte zichtbaar en werken de vlakken als decors met openingen die wisselende doorkijkjes bieden naar de ruimte daarachter.

Fens heeft de plastiek vervaardigd in de werkplaats van een bevriende collega-beeldhouwer die over de voor staalverwerking benodigde apparatuur beschikt. Van stalen platen van 5 millimeter is een sandwichconstructie met een inwendige versterking van vierkante buizen en een dikte van 50 millimeter gelast.

Beelden in de openbare ruimte zijn helaas vogelvrij verklaard; binnen een week na plaatsing hadden graffiti-spuiters hier al toegeslagen. Geïnspireerd door de tentoonstelling in het Groninger Museum? Is hen de prachtige (en o zo kwetsbare) textuur van de huid niet opgevallen! Fens heeft het staal matgrijs geverfd met een gewone blokkwast in korte, merendeels rechte vegen in alle richtingen, als een abstract schilderij. Het licht zorgt voor een rijke schakering in kleurnuances.

Lees meer

logo logo logo

Platform GRAS en het CBK Groningen bieden u deze website aan. Met dank aan de Gemeente Groningen.
Colofon | Proclaimer